Stoktrauma

Honden spelen graag met stokken en takken. Als eigenaar vinden we het vaak ook een leuk spel.  Het is immers een gemakkelijke vorm van interactie waar je huisdier zijn beweging kan uithalen.
Toch is deze vorm van spel gevaarlijker dan je op eerste zicht zou verwachten.
Een trauma tgv het spelen met stokken komt zodanig vaak voor dat men er een naam op plakte :  “stoktrauma”.

Waarom is spelen met een stok gevaarlijk voor je hond ?  Soms breken kleine stukjes hout van de stok die dan in de muil of keel van je hond kunnen terecht komen.  Als ze daar blijven steken kunnen de stukjes nog vrij vlot en zonder veel gevolgen verwijderd worden.  Anders is het gesteld wanneer de stukjes hout in de luchtpijp vastzitten.
Indien er een trauma optreedt ten gevolge van kauwen op een stok waarbij stukjes afbreken is een bek en keelinspectie absoluut noodzakelijk.

Er treedt ook een stoktrauma op wanneer je hond een inschattingsfout maakt en hij niet samen met zijn stok door een opening kan of wanneer de stok tegen een obstakel terecht komt (een kast, een stoel…..) De stok kan door de kracht waarmee hij tegen een obstakel stoot gekatapulteerd worden hetzij ergens in huis hetzij tegen of in de borstkas van je hond. Als het hout in de borstkas vastzit krijgt je hond ademhalingsproblemen en kan hij erge infecties oplopen.  Hij moet dus meteen naar de spoeddienst.

Indien zulk een hond bij de dierenarts terecht komt, wordt zijn wonde (het steek-gat of opening waar stok zat) onderzocht op splinters die eventueel moeten verwijderd worden en maakt de dierenarts een inschatting van de diepte van de wonde.  Bijna altijd wordt chirurgie geadviseerd  waarbij kleine splinters in het spierweefsel kunnen opgespoord worden. Vaak stelt men vast dat honden die op dat moment niet geopereerd worden dagen na het trauma last krijgen van wondinfecties en vormen zich abcessen rond achtergebleven splinters.

Als alle splinters verwijderd zijn, gaat de dierenarts een drain (rubberen buisje) in de wonde plaatsen zodat resterend wondvocht en vuil gedraineerd worden.  Na een paar dagen is de drain meestal niet meer noodzakelijk en kan deze verwijderd worden.

De dierenarts zal ook radiografiefoto’s maken om zeker te zijn dat de hals-zone en borstkas vrij zijn van houtresten. Hout is zeer goed zichtbaar op RX, toch is het niet evident op hele kleine splintertjes op te sporen.   

Niet alleen het opsporen van splinters is belangrijk.  Wanneer hout in spieren terecht komt ontstaat er een verbinding tussen de spier en de buitenwereld.  Hierdoor kan lucht terechtkomen tussen de spieren.  Het opsporen van zulke luchtholtes kan helpen wanneer het gaat om een klein trauma waarbij het steek-gat niet meer zichtbaar is.

Ook is het zeer belangrijk om eventuele beschadiging in de borstkas te bekijken, deze kan ontstaan door houtsplinters die via de huid binnendringen of via luchtpijp of slokdarm. Bij trauma’s waarbij houtsplinters in de slokdarm of de borstkas terecht kwamen is de operatie veel gecompliceerder en de prognose minder goed.

Wanneer de patiënt benauwd is en dus ademhalingsproblemen heeft is de kans groot dat de luchtpijp beschadigd werd. Men kiest dan best voor een “tracheobronchoscopie”.  Met deze methode kan men met een minicamera de luchtpijp inspecteren.

Alle wondjes in mond- en/of wangslijmvlies worden gehecht.

gebitscontrole - sterilisatie/castratie - jaarlijkse inentingen ...

Pin It on Pinterest

Share This