Dekking

Gemiddeld worden teven eens in de zes maanden loops . Bij kleine honden is het loopsheid interval vaak korter en bij reuzenrassen wat langer.

          

Tijdens deze loopsheid is de teef maar enkele dagen bereid zich te laten dekken en ook maar enkele dagen vruchtbaar. Voor een fokker is het dus van essentieel belang om de vruchtbare dagen van de teef te herkennen.
De loopsheid zelf is duidelijk herkenbaar : de teef verliest bloed, de vulva is opgezwollen en ze is aantrekkelijk voor reuen.
Meestal is een teef dek-rijp op de dertiende dag van de loopsheid. Toch zien we in de praktijk teven die op de 9e dag al vruchtbaar zijn, maar uitschieters naar de 18e dag zijn ook geen uitzondering. Hierbij noemen we de dag dat de teef bloed gaat verliezen de eerste dag van de loopsheid.

Het juiste moment om te dekken is er als er een eisprong volgt. Het bloeden wordt dan minder, de zwelling van de vulva is maximaal en de teef is “dekrijp”. Ze zal zich aanbieden aan de reu, waarbij ze haar achterkant presenteert en de reu toestaat de vulva te besnuffelen en te likken. Ook zal ze stil blijven staan als de reu haar bespringt.
We laten meestal op dag 7 of 8 de eerste keer progesteron bepalen. Het progesterongehalte is in het begin van de loopsheid ( de pro-oestrus) laag. Meestal onder de 2 ng/ml.

Tijdens de ovulatie stijgt de waarde snel naar een waarde van 4-8 ng/ml. Het is belangrijk om te weten dat eicellen 2-3 dagen nodig hebben om te rijpen na de eisprong voor een optimaal dekmoment. Sperma heeft ook een rijpingsfase nodig en is in staat om een teef tot 4-6 dagen na een dekking te bevruchten. Te vaak en te snel dekken is dus niet verstandig
Nadat men de fokdieren heeft uitgezocht en het tijdstip van de eisprong heeft geschat wordt de teef aan de reu gepresenteerd om gedekt te worden. Om hygiënische redenen en om de risico’s van seksueel overdraagbare aandoeningen te beperken (met name van het herpes virus van de hond), is het goed om vooraf te controleren of de partners geen afwijkingen aan de geslachtsorganen hebben.

Natuurlijke paring?

Bij langharige rassen wordt de dekking gemakkelijker gemaakt door de haren om de opening van de vagina uiteen te spreiden, glad te maken of te scheren. De paring begint met een korte fase van kennismaken en snuffelen die de opwinding bij de partners doet stijgen. De erectie ontstaat door de toevloed van bloed naar de zwellichamen en zorgt ervoor dat de penis ingebracht kan worden. Hierdoor worden bij de teef samentrekkingen van de vagina opgewekt die het opstijgen van de spermatozoïden bevorderen, helpen om de erectie in stand te houden en de penis vastklemmen na de ejaculatie (zaadlozing). De reu stapt dan vaak over de teef heen zodat ze achterzijde aan achterzijde staan, dit heet “gekoppeld”

Een koppel dat gekoppeld staat mag nooit onderbroken worden. Indien ze op dit moment verschrokken worden kunnen ernstige penisletsels optreden.

Deze fase moet ten minste vijf minuten duren, maar kan soms meer dan een half uur duren wanneer de bewegingen van de vagina de zwellingen van de penis blijven vastklemmen.
Wanneer de dekking op het juiste moment plaats vindt, redden de partners zich in de meeste gevallen heel goed alleen. Het is niet nodig ze te storen door de aanwezigheid van een of meer mensen. In het algemeen is het voldoende ze van een afstand gade te slaan (of via een videosysteem) om er zeker van te zijn dat zij elkaar accepteren en dat de penis goed wordt vastgehouden.

Wanneer een natuurlijke dekking tussen de gekozen partners onmogelijk blijkt, is het nodig om toevlucht te nemen tot de technieken van de kunstmatige inseminatie.

Kunstmatige inseminatie?

Een catheter waarbij de cuff opgeblazen kan worden om terugvloei van sperma te voorkomen.

 

 

Onder kunstmatige inseminatie verstaat men iedere voortplantingstechniek die onmogelijk zou zijn zonder de hulp van mensen.

Deze techniek wordt toegepast wanneer de twee fokdieren er niet in slagen tot een paring te komen om redenen zoals:
* Te groot verschil in karakter
* Vernauwing van de geslachtswegen (bijvoorbeeld afgesloten of misvormde uitwendige geslachtsorganen of vagina, prolaps (uitzakking) van de vagina als gevolg van de invloed van de oestrogenen tijdens de loopsheid)
* Pijn bij één van de partners bij de dekking (in de wervels, de achterpoten, het penisbotje of de vagina)

Bovenstaand RX-beeld toont een kater met heupdysplasie. Deze kater kan pijn ervaren tijdens een dekking en ze hierdoor weigeren.

 

* Gebrek aan libido (geslachtsdrift).
Indien aan de ethische overwegingen is voldaan en geverifieerd is dat de teef zich wel degelijk in de ontvankelijke periode bevindt, gaat de dierenarts in aanwezigheid van een loopse teef (die een andere kan zijn dan de teef die bevrucht moet worden) over tot het afnemen van het zaad van de dekreu.
Wanneer het zaad is afgenomen wordt het sperma op een verwarmde objectplaat onder de microscoop gecontroleerd om het aantal, het uiterlijk en de beweeglijkheid van de spermatozoön te beoordelen. Wanneer de kwaliteit van het zaad bevredigend is, brengt de inseminator dit in de vagina of in de baarmoeder van de teef. De achterpoten van de teef moeten na de inseminatie een minuut of tien omhoog gehouden worden om het opstijgen van de spermatozoön te bevorderen en het terugstromen van het sperma tegen te gaan. Om dezelfde reden is het af te raden de teef te laten urineren vlak na het moment van inseminatie.
Wij willen er nadrukkelijk op wijzen dat deze hele procedure voorzichtig en met zorg moet worden uitgevoerd om iedere nadelige invloed (bijvoorbeeld van warmte of iedere mechanische of chemische beschadiging) van de spermatozoön te voorkomen.
Wanneer de voorzorgen in acht worden genomen kan de techniek van inseminatie met vers zaad vergelijkbare resultaten geven als een natuurlijke dekking (ongeveer 90% kans op een dracht).

 

Tijdens de dracht

Lees meer…

gebitscontrole - sterilisatie/castratie - jaarlijkse inentingen ...

Pin It on Pinterest

Share This